هیکل

«فرهنگ معین»

"(هَ کَ) [ ع. ] (اِ.)
۱- بنای مرتفع.
۲-  انسان یا حیوان تنومند.
۳- جایی در کنیسه که مراسم  قربانی را در آن به جا می‌آورند.
۴-  بُت خانه. ج. هیاکل."