بلوچ

«فرهنگ معین»

"(بَ) (اِ.)
۱- علامتی که بر تیزی طاق و ایوان نصب کنند.
۲- تاج خروس.
۳- صفحه نازکی که بر روی ساقه عمودی در جایی مرتفع آن را قرار دهند و آن به سهولت گردش می‌کند و معبر باد را نشان می‌دهد.
۴- پارچه گوشتی که بر ختنه گاه زنان می‌باشد و بریدن او سنت است.
۵- نام یکی از طوایف ایران ساکن بلوچستان."