پا

«فرهنگ معین»

"[ په. ] ( اِ.) = پای: 
۱- یکی از اندام‌های بدن از بیخ ران تا سرپنجه.
۲- واحدی برای طول برابر با یک قدم متوسط، گام.
۳- بخش پایین هر چیزی.
۴- اساس، پایه.
۵- (کن.) تاب و توان، نیرو.  ؛ این  ~ آن  ~ کردن  (کن.) مردد بودن، دو دل بودن.  ؛ سر از ~ نشناختن  با اشتیاق سوی مقصود رفتن.  ؛~ را کج گذاشتن  کار زشت و ناپسند کردن.  ؛از  ~افتادن  خسته شدن، از کار افتادن.   ؛از ~ در آمدن  ضعیف شدن، مردن.  ؛ ~پیش گذاشتن (عا.) اقدام کردن به امری. ~ ؛~توی کفش کسی کردن  (عا.) با او در افتادن، به آزار او برخاستن. ~ ؛ در هوا ماندن  (عا.) بدون تکلیف ماندن. ~ ؛ را توی یک کفش کردن (عا.) روی عقیده خود پافشاری کردن، لجاج ورزیدن."