«لغت نامه دهخدا»
[ اَ بو بَ رِ وَرْ را ] (اِخ)محمدبن العمر ترمذی. از بزرگان مشایخ صوفیه و زهاد ایشان در مائهء سیم. او درک صحبت احمد خضرویه و محمد بن علی ترمدی کرده است. و در بلخ میزیست و هم به بلخ درگذشت و گور وی بدانجاست. و او گفت: الناس ثلاثه، العلماء و الامراء و الفقراء. فاذا فسد العلماء فسد الطاعه و الشریعه و اذا فسد الامراء فسد المعاش و اذا فسد الفقراء فسد الاخلاق. و او را کتب بسیار است اندر آداب و معاملات. (از هجویری). و ابن الندیم کتابی به نام کتاب غریب المصاحف به ابوبکر وراق نسبت میدهد و نمیدانم مؤلف آن همین ابوبکر یا دیگریست.