مشروسه

«لغت نامه دهخدا»

[مَ سَ] (ع ص) ابل مشروسه؛ شترانی که در لب آنها خارش باشد. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). شتری که بیماری «شُرس»(1) گرفته باشد. (از اقرب الموارد) (از محیط المحیط).
(1) - جرب در لبهای شتر.