مشعله وار

«لغت نامه دهخدا»

[مَ عَ لَ / لِ] (ص مرکب)همچون مشعل سوزان و شعله ور :
ما و خاک و پی وادی سپران کز تَف و نم
آهشان مشعله وار و مژه سقا بینند.
خاقانی (چ عبدالرسولی ص 90).