«لغت نامه دهخدا»
[مُ شَعْ وَ] (ع ص) شعبده کننده. (از محیط المحیط) (از اقرب الموارد). رجوع به مادهء قبل شود. || مسحور و افسون شده. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء).