«لغت نامه دهخدا»
[مَ] (ع ص) شَعر مشعون؛ موی پراکنده و ژولیده. || مجنون و مشعون از اتباع است. (منتهی الارب) (از آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
