«لغت نامه دهخدا»
[مُ فِ قِ کِ] (اِخ)نامش پیر مرادبیک و اصلش از زنگنه و در جوانی ملازم زندیه و در پیری مربی فرزندان امرای شهر شیراز بود. وی را دیده بودم. معقولیتی داشت و از صحبت فضلا و شعرا مشعوف میگشت. بر اشعار حافظ نثری شرح وار می نوشت که مطبوع اماجد نیفتاد. میرزا حیدرعلی نام فرزندش از معارف بود. غالباً عاملی و چاکری میکرد. باری این چند بیت از اوست: عشقبازی بود از روز ازل پیشهء ما خوشتر است از همه اندیشهء اندیشهء ما. * * * نمودم بیقراری تا دلش را مهربان کردم پس از این بیقراریها قراری کرده ام پیدا. (مجمع الفصحاء چ مصفا ص933).