مشفقی بلخی

«لغت نامه دهخدا»

[مُ فِ یِ بَ] (اِخ) شاعری است که اسدی بیتی از او را شاهد کلمهء «خیری» بمعنی رواق در لغت فرس آورده و آن این بیت است:
روزیش خطر کردم و نانش بشکستم
بشکست مرا دست و برون کرد ز خیری.
(لغت فرس اسدی چ اقبال ص522).