«لغت نامه دهخدا»
[مَ] (ع ص) مؤنث اَمْشَق. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). مؤنث امشق، زنی که هر دو شکم رانش به هم خورده باشد. ج، مُشق. (ناظم الاطباء).
