مشک فیک

«لغت نامه دهخدا»

[مُ / مِ] (اِ مرکب) نامی که در کتول به مشک بید دهند. و رجوع به جنگل شناسی ساعی ج1 ص194 و بیدمشک و مشک بید در همین لغت نامه شود.