«لغت نامه دهخدا»
[مُ کِ] (ع ص، اِ) چیزهای دشوار و سخت و پیچدار و مغلق. (ناظم الاطباء). جِ مشکل : در مشکلات محمودی و مسعودی و مودودی (ره) رجوع با وی میکنند. (تاریخ بیهقی چ ادیب ص286). وگر بپرسی از این مشکلات مر ما را به پیش حملهء تو پای سخت بفشاریم. ناصرخسرو. هر کجا تابم ز مشکاتت دمی حل شد آنجا مشکلات عالمی.مولوی. دیدار تو حل مشکلات است صبر از تو خلاف ممکنات است.سعدی. مشکلات دهر را فکر حکیم آسان نکرد خیز تا ما مشکلات دهر را آسان کنیم. ؟ (از یادداشت مؤلف).