مشکی

«لغت نامه دهخدا»

[مُ / مِ] (ص نسبی) منسوب به مشک. به مشک آغشته. || سرخ تیره مایل به سیاهی. (ناظم الاطباء). سیاه. اسود. لیکن گویا در اول این کلمه بر سرخی که به سیاهی زند اطلاق میشده است. (یادداشت مؤلف) :
اگر غم ز دریاست خشکی کنیم
همه چادر خاک مشکی کنیم.فردوسی.