مشکیدن

«لغت نامه دهخدا»

[مُ دَ] (مص) جائیدن(1) و نالیدن و شکایت کردن. (ناظم الاطباء) (از اشتنگاس) (از فرهنگ جانسون). || خورد خورد جویدن. خائیدن. (اشتنگاس) (از فرهنگ جانسون).
(1) - ظ: خائیدن. و رجوع به معنی بعد شود. البته جائیدن نیز بمعنی خائیدن (جویدن) هست.