مشکین کردن

«لغت نامه دهخدا»

[مُ / مِ کَ دَ] (مص مرکب)چون مشک خوشبوی ساختن :
شیراز مشکین میکند چون ناف آهوی ختن
گر باد نوروز از سرش بویی به صحرا می برد.
سعدی.