مشلول

«لغت نامه دهخدا»

[مَ] (ع ص) شل شده و تباه شده. (آنندراج). دست خوشیده و خشک شده. (ناظم الاطباء).
- دعای مشلول؛ نام دعایی منسوب به امیرالمؤمنین علی علیه السلام(1) و آغاز میشود به: اللهم انی اسئلک باسمک بسم الله الرحمن الرحیم. (یادداشت مؤلف).
(1) - در مفاتیح الجنان وجه تسمیهء این دعا را چنین آرد: حضرت امیرالمؤمنین (ع) به جوانی که به واسطهء گناه و ستم در حق پدر خویش شل شده بود این دعا را تعلیم فرموده پس این دعا را خواند، در خواب حضرت رسول (ص) را دید که دست بر اندام او مالید... پس بیدار شد در حالتی که درست بود. و رجوع به مفاتیح الجنان چ کتابفروشی علمیه اسلامیه ص74 شود.