مشوف

«لغت نامه دهخدا»

[مَ] (ع ص) دینار مشوف؛ دینار جلایافته. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). درهم مشوف؛ درهمی روشن. (مهذب الاسماء). || جمل مشوف؛ شتر قطران مالیده. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || گشن تیزشده به گشنی. (منتهی الارب) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || آراسته به پشم رنگین و مانند آن. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد). شتر آراسته به پشم رنگین و جز آن. (ناظم الاطباء).