«لغت نامه دهخدا»
[مَ هَ / هُ دَ] (ع اِ) مشهد. (منتهی الارب). جای حاضر آمدن مردمان. محضر مردم. ج، مشاهد. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). و رجوع به مشهد (ع اِ) شود.