«لغت نامه دهخدا»
[مُ] (ع اِ) چرمهای شتربچگان که گیاه پر کرده دارند تا ناقه گمان برد که بچهء اوست. (منتهی الارب). پوست شتربچگان آگنده از کاه و جز آن که برای ماده شتران شیرده حاضر می کنند تا گمان برند که بچهء خود آنهاست. (ناظم الاطباء).