مصاحف

«لغت نامه دهخدا»

[مَ حِ] (ع اِ) جِ مصحف [ مَ / مِ / مُ حَ ] . (از منتهی الارب) (از ناظم الاطباء). به معنی کراسه ها. جِ مُصْحَف. (آنندراج) (غیاث) (دهار). کتابها و کراسه ها. || قرآنها :
پر طاوس در اوراق مصاحف دیدم
گفتم این منزلت از قدر تو می بینم بیش.
سعدی (گلستان).
و رجوع به مصحف شود.