«لغت نامه دهخدا»
[مَ لِ شِ] (نف مرکب) که تشخیص نیک و بد تواند داد. که خیر و صلاح تواند تمیز و تشخیص کرد : با پدرزن نمود قصهء خویش کای مصالح شناس خیراندیش.سعدی.