«لغت نامه دهخدا»
[مُ وَ لَ] (ع مص) صیال. صیاله. به یکدیگر حمله آوردن. (منتهی الارب) (آنندراج). حمله کردن بر کسی. (ناظم الاطباء). || برجستن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء).