«لغت نامه دهخدا»
[مَ یِ] (ع اِ) مصائر. جِ مصیره، عاقبت امور. فرجام کارها : اسرار ضمایر و استار مصایر پیش نظر بصیرت او روشن و پیدا بودی. (ترجمهء تاریخ یمینی ص279).