«لغت نامه دهخدا»
[مُ حِ / حَ] (ع ص) رام بعدِ صعوبت. (از منتهی الارب) (آنندراج). رام شدهء پس از سختی. (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). || (اِمص) رمیدگی. || (ص) راست رونده که درنگ نکند و به طرفی مایل نشود. || (اِ) آبی که به روی چغزلاوه باشد. (از منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج). || (ص) پدر پسر بالغ. (از منتهی الارب) (آنندراج). || پدر پسر بالغ شده ای که مانا به پدر باشد. || مرد دارای رفیق. (ناظم الاطباء). || مرد صاحب خطرات و وساوس. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء).