«لغت نامه دهخدا»
[مُصْ صَدْ دِ] (ع ص) صدقه کننده. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). متصدق. صدقه دهنده. ج، مصدقون. (مهذب الاسماء) :ان المصدقین و المصدقات و اقرضواالله قرضاً حسناً یضاعف لهم و لهم اجر کریم (قرآن 57/18)؛ همانا مردان تصدیق کننده و زنان تصدیق کننده و وام دهندگان به خدا وامی نیکو افزوده شود بر ایشان و ایشان راست مزدی ارجمند. و رجوع به تاج العروس ج6 ص406 شود.