مصدور

«لغت نامه دهخدا»

[مَ] (ع ص) دردمند سینه. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). سینه گرفته. (مهذب الاسماء). آنکه بیماری سینه دارد. مبتلا به درد سینه. مسلول.
- نفثه المصدور؛ خلط کسی که به عارضهء صدر مبتلاست. (یادداشت مؤلف).