«لغت نامه دهخدا»
[مِ] (ع اِ) به صیغهء تثنیه، دو نیمه از شعر. (ناظم الاطباء). بیتی از شعر که از دو مصراع تشکیل می شود. (یادداشت مؤلف). || درِ دولخت. الواحد مصراع. (مهذب الاسماء).