مصرح

«لغت نامه دهخدا»

[مُ صَرْ رِ] (ع ص) کسی که آشکار سخن می گوید. (ناظم الاطباء). آنکه گشاده و روشن سخن گوید. (از منتهی الارب).
- یوم مصرح؛ روز بی ابروباد. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج).