مصرع

«لغت نامه دهخدا»

[مَ رَ] (ع اِ) جای افکندن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). || کُشتی جای. (منتهی الارب) (آنندراج). جای کشتی. (ناظم الاطباء). کشتی گاه. ج، مصارع. (دهار) (مهذب الاسماء) (السامی فی الاسامی). || کنایه از قتلگاه یا محل وفات کسی :
و اذکرن مصرع الحسین و زید
و قتی بجانب المهراس.
(از تاریخ بیهقی چ ادیب ص192).
الامام الطاهر القادر بالله کرم الله مضجعه و نور مصرعه الیه. (تاریخ بیهقی چ ادیب ص301).