مصرف

«لغت نامه دهخدا»

[مَ رَ] (ع اِ) جای بازگشتن. (یادداشت مؤلف). مَصْرِف. || خرج و صرف. (ناظم الاطباء). مصرف به معنی صرف کردن که معمو به فتح راء تلفظ کنند به کسر راء است زیرا عین مضارع آن مکسور است. (از نشریهء دانشکدهء ادبیات تبریز سال 2 شمارهء 1 ص26).
- مصرف شدن؛ به کار شدن. خرج شدن. به کار رفتن: در خانهء ما روزی یک کیلوگرم قند مصرف می شود. (از یادداشت مؤلف).
- مصرف کردن؛ به کار بردن: در چاپخانهء دانشگاه کاغذ زیادی مصرف می کنند. (از یادداشت مؤلف).
|| قیمت. || فایده.
- بی مصرف؛ بی فایده و هیچکاره. (ناظم الاطباء).