مصرور

«لغت نامه دهخدا»

[مَ] (ع ص) سرمازده از گیاه. || درکیسه نهاده و کیسه کرده شده. (ناظم الاطباء).
- حافر مصرور؛ سم تنک گرد یا ترنجیده. (از منتهی الارب) (از ناظم الاطباء) (آنندراج). حافر مصطر. (منتهی الارب).
|| (اِ) گیاهی است از تیرهء بالانوفوراسه(1) و از ردهء دولپه ایهای جداگلبرگ که انگل ریشهء سایر گیاهان می شود. این گیاه در نواحی بحرالرومی و جزیرهء مالت و شمال افریقا می روید و چون شکل ظاهرش شبیه قارچ است آن را قارچ جزیرهء مالت نیز می گویند. از گرد این گیاه جهت بند آوردن خون استفاده می کنند. مسرور. طرثوث. قارچ مالت. قارچ مالته. ایرالذئب. زب الارض. زب الریاح. مالته منطاری.
(1) - Balanophoracees.