مصطبکی

«لغت نامه دهخدا»

[مَ طَ بَ] (ص نسبی) (از مصطبهء عربی + پسوند ـَک + یاء نسبت) منسوب به مصطبک. میخانه. || پیاله فروش. (یادداشت مؤلف) :
باز نام پدر مصطبکی زنده کنی
دیدهء دیو شود باز به روی تو قریر
شاعر مصطبکی گردی تا شعر تو را
بزند مطربک مصطبکی بر بم و زیر.سوزنی.