مصطلم

«لغت نامه دهخدا»

[مُ طَ لَ] (ع ص) از بیخ برکنده شده. که از بیخ و بن برکنده شده باشد. مستأصل :
قابل انوار عدل قابض ارواح مال
فتنهء آخرزمان از کف او مصطلم.خاقانی.