مصعد

«لغت نامه دهخدا»

[مُ عِ] (ع ص) روندهء در زمین خلاف منحدر که راجع باشد. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). رونده در زمین. (آنندراج) :
ای مصعد آسمان نوشته
چون گنج به خاک بازگشته.نظامی.