مصقل

«لغت نامه دهخدا»

[مُ صَقْ قَ] (از ع، ص) مهره زده. صیقل یافته. صیقلی. صیقل داده شده. در تابناکی و جلا همانند آینه شده : بفرمود تا خانهء مکعب مسطح بنا کردند و سطوح او را به گچ و مهره مصقل گردانیدند. (سندبادنامه ص64).
خانهء مصقل همه جا روی توست
از پس آن دیدهء تو سوی توست.نظامی.
به صورتگری بود رومی به پای
مصقل همی کرد چندین سرای.نظامی.