«لغت نامه دهخدا»
[مُ صَمْ مَ عَ] (ع ص) ثریده مصمعه؛ اشکنهء برآورده سر و تاجدار. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). || گاو تشنهء برچفسیده سپس بر تهیگاه و پهلو از تشنگی. (منتهی الارب). جِ مصمعات. || گاو لاغرشکم. ج، مصمعات. (منتهی الارب).