«لغت نامه دهخدا»
[مَ] (ع ص، اِ) زنی که هنگام جماع شیفتگی کند بر مرد. (غیاث) (ناظم الاطباء) (از آنندراج). || کُسی که بمکد تری بالای نره را. ج، مصائص. (از منتهی الارب) (از ناظم الاطباء) (از آنندراج). || طعامی که از گوشت پختهء درسرکه انداخته سازند و یا مخصوصاً از گوشت مرغ ساخته شده باشد. (ناظم الاطباء). طعامی که گوشت پخته را در سرکه اندازند یا از مرغ جوزه و کبوتر بچه و جز آن ترتیب دهند یا از گوشت طیور باشد خاصه. ج، مصائص. (منتهی الارب). کبک بریان درسرکه افکنده. (دهار). کبک بریان کرده در سرکه. (مهذب الاسماء). مرغ بریان که از ادویهء گرم مانند کرفس و زیره و سداب پر کرده و در سرکه پرورده باشند. (آنندراج) (غیاث). غذایی است که از جوجه مرغ جوان و سبزیهای سرد و گرم و ادویهء خوشبوی به حسب احتیاج ترتیب دهند و قسمی را به آب میوه های ترش بجوشانند و منافع هر یک تابع اجزای اوست. (تحفهء حکیم مؤمن) : اگر حرکات سخت نباشد در سکباج و مصوص دارچین و سنبل درافکندن. (ذخیرهء خوارزمشاهی). طعام را در زیربا و شوربا به گوشت کبک و دراج و تذرو و طیهوج و مصوص موافق بود. (ذخیرهء خوارزمشاهی). مصوص سرایی و ریچار نغز ز بادام و پسته برآورده مغز.نظامی. - مصوص کرده؛ بریان کردهء در سرکه انداخته. گوشت پختهء در سرکه انداخته : قریض از گوشت بزغاله و گوسالهء خرد و ماهی تازهء خرد مصوص کرده موافق باشد. (ذخیرهء خوارزمشاهی). و چون از بیضه بیرون آیند طعام مرغ خانگی مصوص کرده به آن... دهند. (ذخیرهء خوارزمشاهی). و ماهی تازهء خرد مصوص کرده. (ذخیرهء خوارزمشاهی).