«لغت نامه دهخدا»
[بِ] (اِخ) ابن عمرالمزنی. ابن فتحون او را استدراک کرده و گوید طبری گفته است که عمر او را بر سرزمینی که بوسیلهء دجله و فرات آبیاری میشود والی ساخت و او استعفا کرد. (الاصابه ج1 ص275).