«لغت نامه دهخدا»
[بَ تُ لْ مِ / مُ] (ع اِ مرکب) آهوی شاخ برآورده. (منتهی الارب). و در اقرب الموارد این کلمه ذیل جَءَبَ (مهموزالعین) آمده است.
