جاحظ خراسان

«لغت نامه دهخدا»

[حِ ظِ خُ] (اِخ) ابوزید احمدبن سهل بلخی (234 - 322 ه .ق .). حکیم و عالم معروفی بود که در بلخ میزیست. و اشعار زیر را در رثاء جعفرالحجه گفته است:
انّ المَنیه رامتنا باسهُمِها
فاوقعت سهمها المسموم بالحسن
ابومحمد الاعلی فغادره
تحت الصفیح مع الاموات فی قَرَن
یا قبر ان الذی ضمنت جثته
من عصبه ساده لیسوا ذوی اَفن
محمد و علی ثم زوجته
ثم الحسین ابنه و المرتضی الحسن
صلی الاله علیهم و الملائکه ال
مقربون طوال الدهر و الزمن.
(مقدمهء بیان الادیان ص ه از معجم الادباء ج1 صص151 - 152). و رجوع به ابوزید احمدبن سهل بلخی شود.