جاخشوک

«لغت نامه دهخدا»

(اِ) داس(1). آلتی است که زراعت با آن درو کنند. (لغت فرس اسدی) :
ای خواجه گر بزرگی و اشغال نی ترا
برگیر جاخشوک و برو می درو حشیش.
دقیقی(2).
رجوع به جاخسوک شود.
(1) - داسگاله. (در نسخه ای از لغت فرس اسدی).
(2) - این شعر را بعضی به شهید نسبت داده اند وبجای جاخشوک، جاخسوک آورده اند. (رجوع به جاخسوک شود) و در لغت فرس اسدی به دقیقی نسبت داده شده است.