«لغت نامه دهخدا»
[جادْ دَ / دِ] (مص مرکب)جاده کوبی. راه هموار و استوار ساختن. || در تداول عوام: فلان جاده را کوبیده؛ یعنی بر اوضاع مسلط شده است.