جار

«لغت نامه دهخدا»

(اِخ) قریه ای است در اصفهان در جانب لاذان دارای بوستانهای بسیار و انبوه و در تداول عامیانه آنجا را کار با کاف گویند و اهل علم جار با جیم نویسند. (معجم البلدان) (مراصد الاطلاع). صاحب مجمل التواریخ آرد: در آن وقت اصفهان هفت پاره شهر بود نزدیک بهم چون مدینه و آنها: شهرستانست(1)و مهرین و شاوریه(2) دورام، دقه(3) و کهنه، و جار، و همه اصفهان خوانده اند و بعضی از آن خراب گشت چنانکه حمزه الاصفهانی شرح دهد و چون عرب به اصفهان آمد سه شهر مانده بود و در خلافت منصور آن را بارو بکردند و فراخ گشت و بعراق و خراسان از اصفهان بزرگتر شهر نیست. (مجمل التواریخ والقصص ص525).
(1) - دیه «شهرستان» امروز به همان نام خوانده میشود در طرف مغرب اصفهان فعلی واقع است. (حاشیهء مجمل التواریخ ص525).
(2) - سارویه که در الفهرست ابن الندیم از آن نام برده است. (حاشیهء مجمل التواریخ ص525).
(3) - امروز هم دیهی در نواحی اصفهان بدین نام معروف است. (حاشیهء مجمل التواریخ ص525).