«لغت نامه دهخدا»
[رُلْ لاه] (اِخ) لقب امام اعظم علامه ابوالقاسم محمودبن عمر بن محمد بن احمد است که از علمای بزرگ بود و ادیب و مفسر و نحوی معروفی بشمار میرفت. وی اهل زمخشر از قراء خوارزم بود و در ماه رجب سال 467 ه .ق . متولد شد و در سال 538 ه .ق . در جرجانیهء خوارزم درگذشت. چون مدتی مجاور خانهء خدا بود به جارالله معروف شد. رجوع به زمخشری و محمودبن عمر و ابوالقاسم شود.