«لغت نامه دهخدا»
[رِ] (اِخ) شیخ عبدالفتاح بن برهان الدین ابراهیم جارم بن محمد بن احمدبن عبدالمحسن حسنی، معروف به رشیدی بود. وی در 1240 ه .ق . متولد شد و ابتدا نزد پدر خود به تعلم پرداخت و معقول و تفسیر را نزد او آموخت، سپس به قاهره رفت و در الازهر به تحصیل پرداخت و از شیخ ابراهیم سقا و جز او اجازه گرفت و بسوی بلد خویش مراجعت کرد و مردم از کثرت علم و دانش بدو روی آوردند. وی مدیر دقهلیه شد و در سال 1300 ه .ق . درگذشت. او راست: الایضاحات الجلیه فیما تصح به الدعاوی الشرعیه. این کتاب در سال 1318 ه .ق . در مطبعه الدمیاطیه بطبع رسیده است. (معجم المطبوعات).