جارو

«لغت نامه دهخدا»

(اِ مرکب) جاروب. رجوع به جاروب شود : جارو از صندل باف و مقرنس از تافتهء سفید. (نظام قاری ص133). || جارو قزوینی. جارو نرمه، از اقسام جارو است. || گیاهی است(1) که آن را در راه چالوس [ رازکال ] و [ سیرا ] چزّه یا چرزه نامند و نیز آن را منجیل سفید نامند. رجوع به منجیل سفید شود.
(1) - Lactuca orientalis.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر