جاروب دیده

«لغت نامه دهخدا»

[دی دَ / دِ] (ن مف مرکب)صاف و پاک :
نیست خاشاک در سرای دلم
صحن جاروب دیده را مانم.
بونصر نصیر بدخشانی (از آنندراج).