جاروب کردن

«لغت نامه دهخدا»

[کَ دَ] (مص مرکب)رُفتن جایها. جاروب زدن. جاروب کشیدن :و قالی تکانیدن و جاروب کردن متعلق به سرایدار است. (تذکره الملوک چ2 ص32).رجوع به جاروب زدن و جاروب کشیدن شود.