جاسنگین

«لغت نامه دهخدا»

[سَ] (ص مرکب) در تداول عامه کنایه از خانوادهء نجیب و خاندان متمول است: خانوادهء عروس بسیار جاسنگین هستند. زنی جاسنگین است. || آدم جاسنگین؛ آنکه دیر از جای خود جنبد. کنایه از تنبل.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر